2.PRAWO MIŁOŚCI – a 7 werset Modlitwy Pańskiej - Artykuły własne

2.PRAWO MIŁOŚCI – a 7 werset Modlitwy Pańskiej

PRAWO MIŁOŚCI – a 7 werset Modlitwy Pańskiej

Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą.

Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.

To jest Prawo miłości.

Prawo miłości jest prawem istniejącym od samego początku istnienia wszechświata, od zawsze.

Jest odwieczne jak Bóg. Bo Bóg jest miłością i miłosierdziem. I tylko mając Jego miłość, miłujemy.

„Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim”.(J 4,16)

Prawo miłości nie zostało stworzone przez człowieka, przez jego rozumienie Pism, Ewangelii. Jest ono dane odgórnie.

Przez Boga. Boga, który jest doskonały, kochający i miłość Jego jest nieustająca. Przez Boga, który jest dawcą wszelkiego życia i nie ma w Nim zła.

Bóg stworzył człowieka z miłości i dla miłości.

Prawo miłości było naturalnym życiem człowieka przed upadkiem w Raju, ponieważ żył on zanurzony w miłości Boga.

Upadek był w swej istocie zachwianiem w człowieku tego prawa.

Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkałą ziemię” (Ap 12,9) przez podstępne działanie wprowadził zwątpienie w miłość i doskonałość Boga.

Człowiek zaczął ulegać wpływowi natury niższej, wpływowi sił ciemności.

Bóg wiedząc o tym i chcąc go ustrzec przed czyhającym duchowym niebezpieczeństwem, dał mu prawa „zapisane w zarządzeniach”,aby kierował się nimi aż do czasu, kiedy ponownie Prawo miłości stanie się jego naturą,

Kiedy człowiek będzie mógł wołać z głębi swego serca: „ Jest moją radością, mój Boże, czynić Twoją wolę, a Prawo Twoje mieszka w moim wnętrzu”. (Ps 40,9)

Wypełnienie przez człowieka Prawa miłości, stało się możliwe, dzięki Chrystusowi i Jego dziełu Odkupienia.

On przywrócił człowieka do jedności z Bogiem, do istnienia w miłości Bożej.

Mówi św. Jan :

 „W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu”.(1J 4,9)

„Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam”.(1J 4,16)

„My miłujemy, ponieważ Bóg sam pierwszy nas umiłował”.(1J 4,19)

Nie można miłować, nie przyjmując miłości Bożej.

Nie mamy miłości z siebie samych, tylko mamy ją, bo Bóg nas miłuje i gdy przyjmujemy Jego miłość, to kochamy Go tak jak On tego pragnie - całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą.

Poznać i uwierzyć miłości jaką Bóg ma ku nam – to przyjąć łaskę odkupienia. Przyjąć dar wybaczenia. Przyjąć życie.

My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci, kto zaś nie miłuje, trwa w śmierci”.(1J 3,14)

Aby uwierzyć miłości jaką Bóg ma ku nam, to trzeba Mu bezwzględnie zaufać. Ufność jest z wiarą nierozerwalnie związana.

Jeśli człowiek nie zaufa Bogu to i nie uwierzy Jego miłości. Będzie się przed nią bronił i nie pozwoli, aby wypełniła jego serce.

Zaufać Bogu, to zaufać Jego dobroci, zaufać że nas nigdy nie skrzywdzi, nie oszuka, „nie złamie nadłamanej trzciny”(Iz 42,3).

Zaufać, że Jego intencje wobec nas są czyste i szczere.

 Zaufać Bogu, to pozwolić Mu kochać siebie, przenikać i kształtować, żyć w Jego miłości, być Jego miłością dla tego świata.

 Zaufać do końca, całkowicie, doskonale.

Przez to miłość osiąga w nas kres doskonałości, że mamy pełną ufność na dzień sądu, ponieważ tak, jak On jest i my jesteśmy na tym świecie”.(1J 4,16-17)

W Bogu nie ma zła. Bóg to dobro. On nie ma wobec nas podstępnych intencji. Nie bawi się człowiekiem, nie rzuca kłód pod nogi.

Bóg po prostu kocha i wylewa swoją miłość w nieustannie płynącym i niewyczerpanym strumieniu miłosierdzia. Bo taka jest Jego natura. Miłowanie.

I miłości Boga nie można wytworzyć przez różne mniej czy bardziej karkołomne techniki umysłowe.

Nie można jej wysłużyć przez usilne starania i dobre uczynki. To przynosi tylko zadowolenie czy uspokojenie temu, kto to czyni,

ale to nie oznacza, że miłość Boża jest w nim realnie istniejąca.

Miłości Bożej trzeba się poddać. Tak po prostu.

Ze spokojem i ogromną ufnością.

A człowiek ufa ludziom, którzy go zawodzą, a nie ufa Bogu, który nie zawodzi.

Ale został też odpowiednio do takiej postawy wytrenowany.

7 werset modlitwy Pańskiej - nie wódź nas na pokuszenie, skutecznie przyczynił się do wyeliminowania miłości z serc ludzkich.

     Czytaj więcej:

 

Script logo