6.O CO PROSISZ KOŚCIÓŁ? - czyli dowód przestępstwa - Artykuły własne

6.O CO PROSISZ KOŚCIÓŁ? - czyli dowód przestępstwa

A zatem, jak przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich ludzi wyrok potępiający,

tak czyn sprawiedliwy Jednego sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie”.(Rz 5,18)

I.CHRZEST W KOŚCIELE

Formuła  chrztu  w Kościele oparta jest na założeniach:

KKK 403  (…) Kościół zawsze nauczał, że (….) skłonność do zła i podleganie śmierci nie są zrozumiałe bez ich związku z grzechem Adama i faktem, że on przekazał nam grzech, z którego skutkami rodzimy się wszyscy i który jest „śmiercią duszy". Ze względu na tę pewność wiary Kościół udziela chrztu na odpuszczenie grzechów nawet małym dzieciom, które nie popełniły grzechu osobistego.

KKK 1237 (…) chrzest oznacza wyzwolenie od grzechu i od kusiciela, czyli diabła, dlatego wypowiada się nad kandydatem egzorcyzm (lub kilka egzorcyzmów).

Modlitwa - egzorcyzm wypowiadana  w czasie chrztu zawiera między innymi słowa: „Pokornie Cię prosimy, uwolnij to dziecko od zmazy grzechu pierworodnego”.

Czyli oznacza to, że człowiek przystępujący do chrztu (dziecko lub dorosły), według nauki Kościoła jest pogrążony w duchowej śmierci z powodu winy Adama.

Czyli nie został przywrócony do życia przez Chrystusowe Odkupienie.

Czyli czyn sprawiedliwy Jednego nie sprowadził na niego  usprawiedliwienia dającego życie.

 

II.O CO PROSISZ KOŚCIÓŁ?

Osobom przystępującym do chrztu, lub przynoszącym do chrztu dziecko, zadawane jest  pytanie: O co prosisz Kościół?

Jaką wewnętrzną informację  o osobie pytanej, zawiera to pytanie?

Do kogo, z punktu widzenia psychologicznego, można się zwrócić z  pytaniem – o co prosisz?

Odpowiedź brzmi: tylko i wyłącznie do osoby zdolnej do rozumienia i podejmowania decyzji, zdolnej do świadomego i swobodnego wyrażania swojej woli, zdolnej do ponoszenia  odpowiedzialności za swoje czyny.

Do człowieka, który z różnych względów nie ma tych zdolności, nikt nie zwraca się z pytaniem o to, czego chce.

 Nikt nie pyta człowieka w śpiączce czego potrzebuje. Ktoś musi decydować za niego – lekarz, pielęgniarka, osoba z rodziny. To oni mogą mu pomóc, bo oni wiedzą.  On nie, bo nie ma świadomości życia. Nikt nie pyta małego dziecka jakie są jego potrzeby. To matka za nie decyduje. Ona wie, że dziecko potrzebuje np. kąpieli, cieplejszego ubranka, jedzenia itp. Ono nie wie, bo nie jest zdolne do podejmowania decyzji  i odpowiedzialności za nie, bo natura zdolna do tego, nie jest w nim jeszcze ukształtowana.

Tylko osoba w pełni istniejąca w przestrzeni psychicznej, emocjonalnej, duchowej, może decydować sama o sobie, podejmować decyzje i odpowiadać za ich konsekwencje.

Taka osoba może być np. pociągnięta do odpowiedzialności karnej, cywilnej. Nie może być pociągnięta do takiej odpowiedzialności osoba, u której stwierdzono zaburzenia świadomości, niepoczytalność.

 W  sytuacji, gdy osoba nie może się sama zatroszczyć o swoje sprawy, nie jest w stanie sama kierować swoim postępowaniem ze względu np. na chorobę psychiczną lub uzależnienia powodujące utratę świadomości co do własnego postępowania, może ona zostać prawnie ubezwłasnowolniona to znaczy całkowicie lub częściowo pozbawiona możliwości używania swojej woli. Czyli nie istnieje wówczas w przestrzeni życia społecznego jako osoba świadoma i  to wyklucza jej możliwości decydowania o sobie.  Takiej osobie nie daje się wyboru decydowania o kluczowych sprawach swojego życia. Decyduje o tym  jej opiekun.

Pytanie: O co prosisz? - można zadać tylko osobie, której  świadome istnienie się uznaje.

Pytanie: O co prosisz? -  jest jednocześnie twierdzeniem.

Jest zaświadczeniem o istnieniu tożsamości osoby pytanej.

I to jest bardzo ważne.

Pytanie zadawane przed chrztem: O co prosisz Kościół? dotyczy materii duchowej. Nie materii ziemskiej.  Pytanie nie dotyczy decyzji, preferencji osoby pytanej w kwestii jej potrzeb ciała, ale potrzeb duchowych. Nie jest to pytanie o jej zdolności kredytowe, czy zdolność do odpowiedzialności cywilnej czy prawnej, ale o zdolność do odpowiedzialności za decyzje duchowe.

Więc zadane może być tylko człowiekowi, który jest żywy duchowo, który posiada duchową tożsamość, duchową świadomość.

Czytaj więcej

Script logo